*** EFTİHİSİN BLOGUNA HOŞGELDİNİZ ***

KİM ÖZLERDİ AVUÇ İÇLERİNİN TER KOKUSUNU

HAYATI TEK BAŞINA İÇİNE SIĞDIRAMAZSIN

YENİ YAŞ

8/11/2006 | Kategori: Siir ve yazilarim

 

Hep aynı çizgilerde varolmaz insan

Güneş her zaman gülmez dünyaya

Bir deniz bir adaya sığdırılamaz

            Bir şiir bir kelimeye…

Umut demişler korumuşlar

            Yangınlar bir gün ateşlerse onu!

Düşlerinde yarattığın serüvenler,

Sımsıcak sitemin

                        Umudun adı

Yaşamın ve adın..

 

Kalem kendisini kağıda soramaz,utanır;

Sevgi demişler

            -Gizemli gülüşünde saklı-

Bir ezgi sorgulayamaz notalarını

Bir şair taşıyamaz şiirini

Sevinç kendisini anlatamaz kedere

Paylaşmak demişler

                        Taşımışlar

Kilitli geceler koyulmuş önlerine

Özlem demişler ezilmişler

İz bırakmışlar derin hasretlerde

            -gözlerinin içinde sarmaş dolaş seninle-

Yüreğin kaçıp giderse bir gün!

 

Yüreğin;özgürlüğün

Yüreğin;küllenen k(anın)

Yüreğin;adın

Bak adınla başlıyor her şey

Gülün dikeni

            Baharın süzülüşü

                        Günlerin süzülüşü

                                   Adınla

Her şey seninle başlıyor..

 

Dokunuyorsun doğmamış güne

            Ellerin baharı müjdeliyor

Fısıldıyorsun yapraktaki yeşile

            Sesin yağmur öncesi söylenen

                        Bir türkü uyandırıyor içimde

Sen kendini ezberliyorsun

            Kendine koşuyorsun

Zamansızlığın alnımdaki zamanı sorguladığı boşlukta

Sığınabildin ya içindeki aymaz çocuğa

Tutabildin ya bir ucundan korkunun

                        Borçluyum şimdi sana

Sıyırdın yılları üstünden

Kondun yeni bir uçurumun başına

Haydi gül,gül biraz

Sevildikçe yaşayacaksın sen!

                       

                     EFTİHİS  (Mart 96 )

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

KİM ÖZLERDİ AVUÇ İÇLERİNİN TER KOKUSUNU Yorum (4) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

<Önceki Yazılar | Sonraki Yazılar>

YENİ YAŞ

 

Hep aynı çizgilerde varolmaz insan

Güneş her zaman gülmez dünyaya

Bir deniz bir adaya sığdırılamaz

            Bir şiir bir kelimeye…

Umut demişler korumuşlar

            Yangınlar bir gün ateşlerse onu!

Düşlerinde yarattığın serüvenler,

Sımsıcak sitemin

                        Umudun adı

Yaşamın ve adın..

 

Kalem kendisini kağıda soramaz,utanır;

Sevgi demişler

            -Gizemli gülüşünde saklı-

Bir ezgi sorgulayamaz notalarını

Bir şair taşıyamaz şiirini

Sevinç kendisini anlatamaz kedere

Paylaşmak demişler

                        Taşımışlar

Kilitli geceler koyulmuş önlerine

Özlem demişler ezilmişler

İz bırakmışlar derin hasretlerde

            -gözlerinin içinde sarmaş dolaş seninle-

Yüreğin kaçıp giderse bir gün!

 

Yüreğin;özgürlüğün

Yüreğin;küllenen k(anın)

Yüreğin;adın

Bak adınla başlıyor her şey

Gülün dikeni

            Baharın süzülüşü

                        Günlerin süzülüşü

                                   Adınla

Her şey seninle başlıyor..

 

Dokunuyorsun doğmamış güne

            Ellerin baharı müjdeliyor

Fısıldıyorsun yapraktaki yeşile

            Sesin yağmur öncesi söylenen

                        Bir türkü uyandırıyor içimde

Sen kendini ezberliyorsun

            Kendine koşuyorsun

Zamansızlığın alnımdaki zamanı sorguladığı boşlukta

Sığınabildin ya içindeki aymaz çocuğa

Tutabildin ya bir ucundan korkunun

                        Borçluyum şimdi sana

Sıyırdın yılları üstünden

Kondun yeni bir uçurumun başına

Haydi gül,gül biraz

Sevildikçe yaşayacaksın sen!

                       

                     EFTİHİS  (Mart 96 )

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

8/11/2006 | Kategori: Siir ve yazilarim | Yorum (4) | Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder


Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa

  1. Yazan: koyumavili | Tarih: 2006-11-11 08:43:15
    Konu: perdeler
    Perdeler
    Bir yanımda dopdolu yaşanmış sayfalar
    Bir yanında üst üste okunmamış kitaplar
    Dünüm yarınım hep burada küçücük adamda
    Susadım yoruldum ama aklım hayatta

    Bir yanda yorgun düşmüş yaşlanmış insanlar
    Bir yanımda ümitle aşkla uyananlar
    Dünyanın her hali burada dağınık odamda
    Çok düştüm yaralandım ama
    SARILDIM HAYATA

    Ardımda büyük büyük kocaman ağır yükler
    Her yerimden çektiler beklettiler
    Dinlendim su içtim aktı dudaklarımdan
    Her gün güneş doğar yeter ki açık olsun perdeler

    Bir yanımda durmadan çalışan saatler
    Bir yanda ağır ağır dipten gelen sesler
    Düşündüm buldum sandığım yüz yıllık gerçekler
    Hepsini giyindim durdum bazen büyük geldiler
    Bir yanda hiç susmadan konuşan dudaklar
    Bir anda küsüp susmuş sessiz akıllar
    Dibe vurduysak ne olmuş Elbet çıkarız
    Bir gün var bir gün yokuz kiralıkmış hayatla

    Bağlantı >

  2. Yazan: Müya | Tarih: 2006-11-10 00:22:17
    Konu: ikisi de güzel
    Resim çok güzel ancak neresi olduğunu yazmamışsın.Şiir de çok güzel.Artık şiirlerini bekliyorum ,ne zaman yazacaksın diye.

    Bağlantı >

  3. Yazan: nilce | Tarih: 2006-11-09 14:17:32
    Konu: Nilce
    Çok güzelmiş yüreğine sağlık

    Bağlantı >

  4. Yazan: yagmurlagelen | Tarih: 2006-11-09 13:17:21
    Konu: el kadar kızdan
    arasıra hayatla kavgalar etsek de
    uçurumdan bakarken ona
    o yine bana elini uzatacak,
    "seni kimse sevmese de seviyorum ben
    söyleyemedim sana sevgimi
    hep nefretlerle,hüzünlerle çıktım karşına
    artık anladım sensizlik çok zor olur benim için
    gitme!benimle devam et"diyecek kendince.
    senin yüzünde şaşkın bir gülümseme belirecek
    "gitmek yok." diyeceksin,tutunup devam edeceksin...

    Bağlantı >