KİM ÖZLERDİ AVUÇ İÇLERİNİN TER KOKUSUNU
HAYATI TEK BAŞINA İÇİNE SIĞDIRAMAZSIN
ÇOCUĞUMUN ADINI EYLÜL KOYACAĞIM
Çocuğumun adını eylül koyacağım
Bilirsin,yakışıksız zamanlarda varoldu benliğimiz
Palazlanmış bir geleceğe hüküm giydik
Dost saydık yaşamayı
ve kendimizi bir acı nehire bıraktık
Bilirsin,imkansızı yaşayabilmektir güzel olan
Sevinçleri köşende beklemek yerine
uğruna kendini harcayabilmektir adil olan
ve çirkeftir peşimizden koşan gölge
Bilirsin,Onurumuzdur ortada duran
Çocuğumun adını eylül koyacağım
Kimliksiz gecelerde doğmuştu çünkü o
Işık olmuştu
mutluluk kokmuştu
Ufacık bir çiçek gibi dikilmişti önümüze
Aymaz ateşlerin üzerine düşmüştü belki ama,
kendi özgürlüğünü yaratmıştı
Çocuğumun adını eylül koyacağım
Yüreği hep dinç,başı dik olacak
Sevmeleri öğrenecek önce
Ağır ağır,üzerine basa basa büyüyecek
Paylaşımları öğrenecek
Bunlar önünde bir kalkan olacak
yaşamın diyetlerini ödemek için
Kendisine biçilen değer,onun için verilecek emek
sonsuza dek boynunda asılı duracak
O her zaman bununla yücelecek
Çocuğumun adını eylül koyacağım
Eylül,
Yarına bırakılan tatlı bir sözü taşıyacak
Yani,sevdaların en ağır yükünü
Yani,ilk heyecanların en ıssız saflığını
En koyu,en doyulmaz hisleri
Yani,yüreğimin serseri dumanını taşıyacak
Eylül,
Kuytularda kalan yürekleri birleştirmenin
sevincini taşıyacak hep
Gözlerim seninle bakıyor tatlı çocuk
Yüreğim seninle çarpıyor
içimde buruk bir tat
İçimde bir kıskançlık sana doğru kayıyor
Her yerimde sen varsın çocuk
Etimde
düşlerimde
bilincimde
Sarmalamışsın bedenimi her yandan
Her yol sana çıkıyor çocuk
Her güzellik senden bana bulaşıyor
ve her aşk yanında parçalanıyor
Oysaki çizgiler burada bitmiyor
ömür çok uzun çocuk
Durmak yok asla
yılmak terketmek yok
Eylül,adına yakışır biçimde
Koparılacak,
götürülecek çok şey var
Daha çok sevmelere
Daha çok güzelliğe
umutlara ihtiyacımız var!
Çocuğumun adını eylül koyacağım.
EFTİHİS (Aralık/1997 )
Yorum (3) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
<Önceki Yazılar | Sonraki Yazılar>
ÇOCUĞUMUN ADINI EYLÜL KOYACAĞIM
Çocuğumun adını eylül koyacağım
Bilirsin,yakışıksız zamanlarda varoldu benliğimiz
Palazlanmış bir geleceğe hüküm giydik
Dost saydık yaşamayı
ve kendimizi bir acı nehire bıraktık
Bilirsin,imkansızı yaşayabilmektir güzel olan
Sevinçleri köşende beklemek yerine
uğruna kendini harcayabilmektir adil olan
ve çirkeftir peşimizden koşan gölge
Bilirsin,Onurumuzdur ortada duran
Çocuğumun adını eylül koyacağım
Kimliksiz gecelerde doğmuştu çünkü o
Işık olmuştu
mutluluk kokmuştu
Ufacık bir çiçek gibi dikilmişti önümüze
Aymaz ateşlerin üzerine düşmüştü belki ama,
kendi özgürlüğünü yaratmıştı
Çocuğumun adını eylül koyacağım
Yüreği hep dinç,başı dik olacak
Sevmeleri öğrenecek önce
Ağır ağır,üzerine basa basa büyüyecek
Paylaşımları öğrenecek
Bunlar önünde bir kalkan olacak
yaşamın diyetlerini ödemek için
Kendisine biçilen değer,onun için verilecek emek
sonsuza dek boynunda asılı duracak
O her zaman bununla yücelecek
Çocuğumun adını eylül koyacağım
Eylül,
Yarına bırakılan tatlı bir sözü taşıyacak
Yani,sevdaların en ağır yükünü
Yani,ilk heyecanların en ıssız saflığını
En koyu,en doyulmaz hisleri
Yani,yüreğimin serseri dumanını taşıyacak
Eylül,
Kuytularda kalan yürekleri birleştirmenin
sevincini taşıyacak hep
Gözlerim seninle bakıyor tatlı çocuk
Yüreğim seninle çarpıyor
içimde buruk bir tat
İçimde bir kıskançlık sana doğru kayıyor
Her yerimde sen varsın çocuk
Etimde
düşlerimde
bilincimde
Sarmalamışsın bedenimi her yandan
Her yol sana çıkıyor çocuk
Her güzellik senden bana bulaşıyor
ve her aşk yanında parçalanıyor
Oysaki çizgiler burada bitmiyor
ömür çok uzun çocuk
Durmak yok asla
yılmak terketmek yok
Eylül,adına yakışır biçimde
Koparılacak,
götürülecek çok şey var
Daha çok sevmelere
Daha çok güzelliğe
umutlara ihtiyacımız var!
Çocuğumun adını eylül koyacağım.
EFTİHİS (Aralık/1997 )
8/10/2006 | Kategori:
Siir ve yazilarim
|
Yorum (3) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa
