KİM ÖZLERDİ AVUÇ İÇLERİNİN TER KOKUSUNU
HAYATI TEK BAŞINA İÇİNE SIĞDIRAMAZSIN
ANLADIM-CAN YÜCEL
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,
kendimi bulduğumda anladım...
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım…
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,
okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım...
Yüreğinde aşk olmadan geçen
her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak
koştuğunu anladım...
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı
gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım…
Ağlayanı güldürebilmek,
ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya
çevirdiğinde anladım...
Bir insanı herhangi biri kırabilir,
ama bir tek en çok sevdiği
acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım...
Fakat,
hakedermiş sevilen onun için
dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler
terkettiğinde anladım...
Yalan söylememek değil,
gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım...
''Sana ihtiyacım var, gel ! '‘
diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım...
Biri sana ''git'' dediğinde,
''kalmak istiyorum''
diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde, gittiğimde anladım...
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,
her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında
anladım...
Özür dilemek değil,
''affet beni''
diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım...
Ve gurur, kaybedenlerin,
acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım...
Ölürcesine isteyen, beklemez,
sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine
istediğimde anladım...
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar,
ama özgür bırakacak
kadar sevmekmiş...
CAN YÜCEL
Yorum (8) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
<Önceki Yazılar | Sonraki Yazılar>
ANLADIM-CAN YÜCEL
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,
kendimi bulduğumda anladım...
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım…
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,
okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım...
Yüreğinde aşk olmadan geçen
her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak
koştuğunu anladım...
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı
gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım…
Ağlayanı güldürebilmek,
ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya
çevirdiğinde anladım...
Bir insanı herhangi biri kırabilir,
ama bir tek en çok sevdiği
acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım...
Fakat,
hakedermiş sevilen onun için
dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler
terkettiğinde anladım...
Yalan söylememek değil,
gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım...
''Sana ihtiyacım var, gel ! '‘
diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım...
Biri sana ''git'' dediğinde,
''kalmak istiyorum''
diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde, gittiğimde anladım...
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,
her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında
anladım...
Özür dilemek değil,
''affet beni''
diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım...
Ve gurur, kaybedenlerin,
acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım...
Ölürcesine isteyen, beklemez,
sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine
istediğimde anladım...
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar,
ama özgür bırakacak
kadar sevmekmiş...
CAN YÜCEL
13/11/2006 | Kategori:
Can Yucel
|
Yorum (8) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa
